LRAD - Long Range Acoustic Device


LRAD (Long Range Acoustic Device) jest to urządzenie akustyczne, które może nadawać zrozumiałe komunikaty, ostrzeżenia i dźwięki odstraszające na dużo większe odległości niż zwykłe systemy nagłaśniające. Urządzenia LRAD® są wysoce skuteczne w każdej sytuacji wymagającej przekazywania jasnych i zrozumiałych wiadomości, transmitowanych na duże odległości. Mogą być używane przez policję w czasach niepokojów społecznych lub przez personel służb ratowniczych w przypadku klęski żywiołowej. Mogą również zostać zintegrowane z radarami, kamerami, światłami i czujnikami ruchu, aby zapewnić kompleksowe, zdalnie sterowane systemy zabezpieczeń do odstraszania ptaków i dzikich zwierząt z obszarów zagrożonych wybuchem lub w celu zapobiegania dostępu intruzom do infrastruktury krytycznej. Prowadzenie kontroli, ochrona majątku i ratowania życia - jest tym, do czego został skonstruowany LRAD®. LRAD® spełnia rygorystyczne amerykańskie standardy wojskowe zapewniając odporność na wstrząsy, wibracje, słoną mgłę, wilgoć i temperaturę, jest używany na morzu oraz w pustynnych warunkach bojowych. Dźwięk jest mierzony w decybelach (dB). Normalna rozmowa ma poziom 60dB, natomiast ciągły maksymalny limit ekspozycji na hałas w ciągu 8 godzinnego dnia w miejscu pracy wynosi się 85dB. Technologia LRAD® nie szkodzi budynkom i infrastrukturze, ponieważ emituje dźwięk w zakresie długości fali akustycznej, które są stosunkowo krótkie, a więc nieszkodliwe dla ciał stałych. W przypadku stosowania do transmisji odstraszających LRAD® emituje dźwięk w zakresie od 2 000 do 4 500 Hz, w zakresie akustycznym.

Czytaj więcej...

Tranzystory grafenowe

Prof. Novoselow i prof. Geim, laureaci nagrody Nobla i wymyślona przez nich warstwowa konstrukcja tranzystora, składająca się z grafenu, dwusiarczku molibdenu i azotku boru, stała się podstrawą do budowy procesorów grafenowych. Grafen jest materiałem składającym się z węgla, którego struktura odpowiada płaszczyźnie wypełnionej sześciokątami foremnymi. Przewodzi on prąd elektryczny kilkaset razy lepiej niż miedź i dużo lepiej niż krzem, który powszechnie stosuje się w tranzystorach. Zaprezentowano już kilka pojedynczych tranzystorów na bazie grafenu, pracujących w bardzo wysokich częstotliwościach (sięgających 300 GHz). W procesorze gęsto upakowane tranzystory błyskawicznie by się spaliły. Dlatego konieczne jest ograniczenie prędkości przepływu prądu przez warstwę grafenową. Badacze z Uniwersytetu Manchester zaproponowali użycie grafenu jako elektrody, połączonej z drugą z nich za pomocą dwusiarczku molibdenu i azotku boru. W stanie wyłączenia pozwala to wyeliminować przecieki elektronów.
Elektrony pomiędzy obiema elektrodami mogą się przemieszczać dzięki efektowi tunelowemu. Zachodzi on bardzo rzadko, ale można wytworzyć go sztucznie, przykładając napięcie po obu stronach molibdenowej bariery. Prąd płynie wtedy poprzez warstwę dwusiarczku molibdenu, nadając dodatkową energię elektronom, co powoduje ich szybki przepływ. Tranzystor znajduje się wtedy w stanie włączonym. Zmieniając przykładane napięcie, można sterować przepływem elektronów, tworząc w pełni funkcjonalny tranzystor. To rozwiązanie zmniejsza przecieki 10 krotnie. Badacze zamierzają nadal dążyć do ich zmniejszenia poprzez zwiększenie grubości warstwy dwusiarczku molibdenu, tak, aby ostatecznie osiągnąć wycieki podobnie małe jak w tranzystorach krzemowych.

Czytaj więcej...