Częstotliwości kanałów DVB-T

W 2006 roku, w Genewie, odbyła się konferencja planistyczna GE06, na której zatwierdzono plan podziału kanałów częstotliwości dla Europy.
Dla Polski przydzielono 8 niezależnych pokryć (multipleksów) DVB-T:
- Jedno w zakresie częstotliwości 174 - 223 MHz (kanały 6 - 12).
- Sześć w zakresie częstotliwości 470 - 790MHz  (kanały 21 - 60).
- Jedno w zakresie częstotliwości 790 - 862 MHZ (kanały 61 - 69).

Czytaj więcej...

Dalekosiężna łączność ultrakrótkofalowa

Fale ultrakrótkie  rozchodzą się wzdłuż linii prostych w sposób podobny do promieniowania świetlnego. Oznacza to, że tylko z miejsc wzajemnie widocznych można liczyć na stałą obustronną łączność ultrakrótkofalową. Jeżeli jednak zrezygnujemy z warunku „stałości” obustronnej łączności UKF, to otwiera się przed nami możliwość nadawania i odbierania użytecznych sygnałów UKF z bardzo dużych odległości, ze stacji pozostających poza zasięgiem horyzontu optycznego. Muszą jednak zaistnieć chwilowo sprzyjające ku temu warunki, jak na przykład:

Czytaj więcej...

Anteny logarytmiczno-periodyczne

 
 
 
Antena logarytmiczno-periodyczna jest wieloelementową anteną kierunkową, przeznaczoną do pracy w szerokim paśmie częstotliwości. Została wynaleziona przez Dwighta Isbell i Raymonda Duhamela na Uniwersytecie Illinois w 1958 roku.
Najczęstszą postacią anteny logarytmiczno-okresowa jest układ składający się z pewnej liczby dipoli o stopniowo rosnącej długości, z których każdy składa się z pary prętów metalowych. Dipole są montowane blisko siebie, w jednej linii, podłączone równolegle do linii zasilającej na przemian w fazie.
Anteny  logarytmiczno-periodyczne wyglądają podobnie do anten Yagi, obie składają się z elementów dipolowych montowanych w jednej linii wzdłuż bomu wspierającego, ale działają w sposób odmienny. Dodawanie elementów do anteny Yagi zwiększa kierunkowość lub zysk, podczas gdy dodawanie elementów do  anteny logarytmiczno-periodycznej  zwiększa jej szerokopasmowość.
Anteny  logarytmiczno-periodyczne znalazły zastosowanie jako w anteny telewizji naziemnej, ze względu na dużą szerokopasmowość umożliwiającą pokrycie całego pasma telewizyjnego  w zakresie  VHF albo UHF, zapewniając wysoki zysk rzędu 7 do 9 dBi.
Szerokopasmowość anteny jest pożądaną cechą we wszelkiego rodzaju systemach skanowania częstotliwości radiowych, a właściwości kierunkowe umożliwiają namierzenie położenia śledzonego nadajnika.
Pomocnym narzędziem do projektowania anten logarytmiczno-periodycznych jest program LPCAD (Log Periodic CAD).
 
Zobacz artykuł:
 



Program do projektowania anten logarytmiczno-periodycznych LPCAD (Log Periodic CAD)

LPCAD - Log Periodic CAD

LPCAD 3.56 is now available for Beta testing. This version improves the effect of the 2 director elements that can be added in front of the LPDA in the SAVE:NEC function. This version also adds a new segmentation feature in the SAVE:NEC function. Early versions of LPCAD only allowed the element segmentation to decrease by 2 between adjacent LPDA elements (e.g. 21, 19, 17, 15, 13, 11 segments per element).  This results in excessive element segmentation and a very large model for LPDA's with more than 15 elements. Recently, I added constant element segmentation for LPDA's with a TAU of 0.96 or larger. (e.g. 25, 25, 25, ...) Ideally, the element segmentation should scale along with TAU, however this is very difficult to implement. Version 3.56 adds an element segmentation algorithm which changes the segmentation on every other element. This is automatically implemented between TAU 0.90 and TAU 0.96. (e.g. 21, 21, 19, 19, 17, 17, ...) You may download LPCAD version 3.56 here. Please let me know if you find any "bugs".

Czytaj więcej...

Fale ELF, rezonans Schumanna, World ELF Radiolocation Array

Mapowanie globalnej aktywność burzowej w skalach czasowych od minut aż do wielu lat, co odgrywa ważną rolę w pomiarach i prognozowaniu efektu cieplarnianego. Weryfikacja modeli wpływu różnych form aktywności Słońca na stan dolnych warstw jonosfery. To m.in. umożliwia na Ziemi system WERA. Kiedy przyjdzie czas, sprawdzi się także na Marsie.

Ziemia jako radioźródło w zakresie fal długich

Jan Hanasz
Ziemia radioźródłem jest… tak jak inne planety Układu Słonecznego, posiadające pole magnetyczne. To ziemskie radioźródło emituje w przestrzeń kosmiczną fale elektromagnetyczne o długości około kilometra wtedy, kiedy w obszarach podbiegunowych pojawiają się na niebie zorze polarne. Stąd nazwa — Zorzowe Promieniowanie Kilometrowe (ZPK). W literaturze angielskojęzycznej jest używany skrót AKR — Auroral Kilometric Radiation. Fale ZPK to najdłuższe fale elektromagnetyczne dostępne dla radioastronomów.

Rys. 1 Rys. 1. Po lewej: rozkład położenia źródła zorzowego promieniowania kilometrowego (ZPK) zrzutowany na jonosferę wzdłuż linii sił pola magnetycznego z dnia 1 listopada 1997 r. godz. 5:36:00 – 5:51:00 UT, otrzymany z pomiarów wykonanych za pomocą polarymetru Polrad na satelicie Interball-2 Zorzowy. Po prawej: zdjęcie zorzy polarnej sfotografowanej w ultrafiolecie z pokładu satelity Polar, otrzymane w tym samym czasie. Położenie maksimum rozkładu ZPK pokrywa się z centrum zorzy polarnej [Panchenko, 2003]
Ich częstotliwości obejmują zakres od 30 kHz (10 km) do 1 MHz (300 m). Źródła tego promieniowania znajdują się ponad obszarami zorzowymi, na wysokościach kilku promieni ziemskich, praktycznie na tych samych liniach sił pola magnetycznego, co zorze polarne świecące około 100 km ponad Ziemią. Widać to dobrze na rys. 1. Lewy panel pokazuje położenie źródła ZPK zrzutowane wzdłuż linii sił pola magnetycznego na wysokość 100 km nad Ziemią. Pokrywa się ono z położeniem zorzy polarnej na prawym panelu, sfotografowanej w tym samym czasie z satelity Polar w promieniach ultrafioletowych [Panchenko, 2003]

Czytaj więcej...

Chiński satelita łączności kwantowej

W ramach eksperymentu  Mozi w dniu 16.08.2016 r. został umieszczony na orbicie pierwszy na świecie satelita do prowadzenia łączności kwantowej. Satelita waży ponad 500 kg, okrąża Ziemię w czasie 90 minut na orbicie o wysokości 600 km. Docelowym zadaniem satelity jest umożliwienie bezpiecznej transmisji danych między ośrodkami w Chinach i Europie. Obenie komunikacja odbywa się pomiędzy Pekinem i Urumqi - stolicą Xinjiangu. System komunikacji kwantowej jest całkowicie bezpieczny i odporny na próby dokonywania ataków hakerskich, tzw. splątanie kwantowe uniemożliwia podsłuch i przechwytywanie informacji przekazywanych między satelitą, a Ziemią. Prace nad przedsięwzięciem - pierwotnie nazwanym QSS (Quantum Scale) rozpoczęto osiem lat temu w szanghajskim Instytucie Fizyki Stosowanej przez chińskich naukowców: Pan Jianwei i Wang Jianyu. Projekt ma przyczynić się do rozwoju ogólnoświatowej komunikacji kwantowej.